Let there be spaces in your togetherness, And let the winds of the heavens dance between you. Love one another but make not a bond of love: Let it rather be a moving sea between the shores of your souls. Fill each other’s cup but drink not from one cup. Give one another of your bread but eat not from the same loaf. Sing and dance together and be joyous, but let each one of you be alone, Even as the strings of a lute are alone though they quiver with the same music. Give your hearts, but not into each other’s keeping. For only the hand of Life can contain your hearts. And stand together, yet not too near together: For the pillars of the temple stand apart, And the oak tree and the cypress grow not in each other’s shadow.
จงให้พื้นที่ว่างในความสัมพันธ์ ปล่อยให้สายลมพัดผ่านบ้าง มอบความรักให้กับผู้อื่นแต่อย่างสร้างพันธนาการให้ความรัก จงปล่อยให้ท้องทะเลได้เคลื่อนไหวในหาดทรายแห่งจิตวิญญาณ จงรินนำ้ให้อีกฝ่ายแต่อย่างดื่มจากแก้วเดียวกัน จงฉีกขนมปังให้อีกคนแต่อย่ากัดจากก้อนเดียวกัน จงร้องเพลงและเต้นรำไปด้วยกัน แต่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายยืนลำพัง เพราะแม้แต่สายของรูทบางเส้นบางจังหวะก็ไม่ถูกดีดแม้จะเล่นเพลงเดียวกัน จงมอบหัวใจ แต่ไม่ใช่ให้อีกฝ่ายเก็บรักษา แต่ให้ชีวิตนั้นดูแล , จงยืนเคียงข้างกัน แต่อย่ายีนชิดกันเกินไป คล้ายเสาของมหาวิหารที่ตั้งห่างกัน เช่นเดียวกับต้นโอ๊คและไซปรัสก็ไม่อาจเติบโตใต้เงาของอีกต้นได้

Khalil Gibran 

Leave a Reply