War of the Ghosts

War of the Ghosts
ในคืนหนึ่ง ชายหนุ่มสองคนจากอีกูแล็ค (Egulac) เดินลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อที่จะล่าสิงโตทะเล โดยในขณะนั้นบรรยากาศที่ริมแม่น้ำเต็มไปด้วยหมอกและเงียบสนิทมาก  จนกระทั่งชายหนุ่มสองคนไ้ด้ยินเสียงคนต่อสู้กันแว่วมา พวกเขาจึงคิดว่าอาจจะมีคนกำลังสู้รบกันอยู่บริเวณนั้น ชายหนุ่มทั้งสองคนจึงหนีขึ้นไปหลบอยู่หลังต้นไม้ริมฝั่ง  และไม่นานก็มีเสียงปืนใหญ่ตามมา, พร้อมกับที่พวกเขาได้ยินเสียงของไม้พายที่กระทบกับน้ำ, พร้อมกับเร่ิมมองเห็นเรือแคนนูกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ 
มีชายห้าคนอยู่บนเรือแคนนู, แล้วชายคนหนึ่งบนเรือก็ถามชายหนุ่มทั้งสองว่าพวกคุณจะว่าอย่างไรถ้าพวกเราจะพาพวกเจ้าล่องขึ้นไปเหนือน้ำด้วยกันเพื่อที่จะไปทำสงคราม
ชายหนุ่มคนหนึ่งจึงตอบไปว่าข้าไม่มีธนู
ธนูมีอยู่มากมาย ภายในเรือนี้คนในเรือตอบ
ข้าคงจะไม่เดินทางไปกับพวกท่าน, ข้าอาจจะถูกฆ่าตายก็ได้ และก็ยังไม่ได้บอกญาติเอาไว้ด้วยว่าข้าจะเดินทางไปไหนแต่เจ้าหนึ่งในชายหนุ่มหันไปมองเพื่อนของเขาเจ้าอาจจะเดินทางไปกับพวกเขาได้” 
ชายหนุ่มคนหนึ่งจึงได้ออกเดินทางไปพร้อมกับเรือแคนนู ในขณะที่อีกคนหนึ่งได้กลับไปบ้าน
เหล่านักรบในเรือแคนนูได้เดินทางขึ้นไปยังต้นแม้น้ำ ยังเมือ
งฝังตรงข้ามกับคาลาม่า (Kalama) ซึ่งคนจากเมืองนั้นก็ล่องลงมา แล้วสองฝ่ายก็ต่อสู้กัน มีคนถูกสังหารมากมาย 
ชายหนุ่มได้ยินเสียงนักรบคนหนึ่งพูดออกมาว่าเร็ว, พวกเราต้องกลับแล้ว: อินเดียคนนั้นถูกยิง”  ชายหนุ่มก็คิดในใจว่าโฮ่, พวกเขาต้งเป็นผีแน่เลยเพราะชายหนุ่มไม่ได้รู้สึกเจ็บตรงไหน, แล้วพวกเขาจะพูดได้อย่างไรว่าชายหนุ่มถูกยิง
เมื่อเรือแคนนูกลับมายังอีกูแล็ค, ชายหนุ่มก็กลับขึ้นฝั่งแล้วก็กลับไปที่บ้านของเขา, เขาจุดกองไฟขึ้น, และได้พูดกับทุกคนในบ้านว่ารู้มัย, ข้าได้เดินทางไปกับพวกผีแหละ , พวกเราไปต่อสู้ในสงครามมา, และฝ่ายของเรามากมายก็ถูกสังหาร, และฝ่ายตรงข้ามกับพวกเราก็ถูกฆ่าตายมากมายเหมือนกัน, คนพวกนั้นยังพูดอีกด้วยว่า ข้าถูกยิง, แต่ว่าข้าไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลยนะ ” 
หลังจากชายหนุ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ทุกคนฟัง ทุกคนก็เงียบกริบ จนกระเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นและชายหนุ่มก็ล้มลง มีบางอย่างสีดำที่ออกมาจากปากของเขา หน้าของเขาดูผิดรูป ทุกคพากันสะดุ้งแล้วก็ร้องไห้
ชายหนุ่มตายแล้ว….
…. eng…
One night two young men from Egulac went down to the river to hunt seals and while they were there it became foggy and calm. Then they heard war-cries, and they thought: “Maybe this is a war-party”. They escaped to the shore, and hid behind a log. Now canoes came up, and they heard the noise of paddles, and saw one canoe coming up to them. There were five men in the canoe, and they said:
“What do you think? We wish to take you along. We are going up the river to make war on the people.”
One of the young men said,“I have no arrows.”
“Arrows are in the canoe,” they said.
“I will not go along. I might be killed. My relatives do not know where I have gone. But you,” he said, turning to the other, “may go with them.”
So one of the young men went, but the other returned home.
And the warriors went on up the river to a town on the other side of Kalama. The people came down to the water and they began to fight, and many were killed. But presently the young man heard one of the warriors say, “Quick, let us go home: that Indian has been hit.” Now he thought: “Oh, they are ghosts.” He did not feel sick, but they said he had been shot.
So the canoes went back to Egulac and the young man went ashore to his house and made a fire. And he told everybody and said: “Behold I accompanied the ghosts, and we went to fight. Many of our fellows were killed, and many of those who attacked us were killed. They said I was hit, and I did not feel sick.”
He told it all, and then he became quiet. When the sun rose he fell down. Something black came out of his mouth. His face became contorted. The people jumped up and cried.
He was dead.

http://www.liverain.com/KillCopy.js

Leave a Reply